W ostatnich dniach w przestrzeni duchowej świata mikronacji pojawiły się słowa, które wzbudziły żywe reakcje i pytania o przyszłość relacji między Kościołem Rotryjskim a Kościołem Powszechnym Pollinu. Patriarcha Rotrii, w odpowiedzi na prowokacyjne wypowiedzi niskiego rangą duchownego (który wyraził osobistą opinię), wypowiedział zdanie, które odbiło się szerokim echem:
Ciekawe ile srebrników jest warty KPP?
Choć wypowiedź miała charakter półżartobliwy, jej symbolika – nawiązująca do zdrady Judasza – została odebrana jako bolesna sugestia wobec wspólnoty Kościoła Powszechnego Pollinu. Patriarcha szybko jednak przeszedł do bardziej wyważonej refleksji:
A co do heretyków – nie sądzę, aby chyba ktokolwiek nimi był. Raczej chyba pewne doktryny i podstawy mamy podobne, a zwyczajnie różnimy się w paru kwestiach, paru podejściach. Trzeba by zbadać, czy osoby, które tworzyły Kościół Sarmacji oraz inne w tamtym czasie, byli jeszcze duchownymi Rotryjskimi. Jeśli tak – można mówić o schizmie.
Patriarcha zaznaczył, że Kościół Rotryjski ubolewa nad odejściem tych osób, nazywając ich „apostatami”, ale jednocześnie wyraził nadzieję na przyszłe pojednanie:
Choć Kościół Rotryjski ubolewa nad tym że stali się apostatami i utworzyli własny kościół.
Liczymy, że kiedyś dojdzie do zjednoczenia i powstania nowej jednej owczarni.
W przestrzeni publicznej pojawiły się jednak pytania o moralną legitymację wypowiedzi Rotrii, zwłaszcza w kontekście obsadzenia tronu przez osobę, której przeszłość budzi kontrowersje. Czy Kościół Rotryjski powinien wypowiadać się o innych wspólnotach, nie rozliczywszy własnych decyzji, historii klonningu i moralnego zepsucia ?
