Głową Kościoła Powszechnego Pollinu jest patriarcha-arcybiskup Osieka, wybierany spośród wszystkich duchownych. Z racji swego urzędu posiada on najwyższą, pełną, bezpośrednią i powszechną władzę zwyczajną w KPP, którą może wykonywać zawsze w sposób nieskrępowany. Na mocy swego urzędu posiada on władzę nad całą wspólnotą KPP.
Przedstawiamy wyjątkowy wywiad z Jego Eminencją Piwskiem Sroczyńskim, pierwszym Patriarchą Kościoła Powszechnego Pollinu, który niedawno abdykował. Rozmawiamy o motywach rezygnacji, specyfice obecnego konklawe oraz o dziedzictwie, jakie pozostawia po sobie w strukturach i duchowości wspólnoty.
Wasza Eminencjo, co skłoniło Was do abdykacji z Tronu Patriarszego i czy była ona owocem długiego rozeznania duchowego czy odpowiedzią na potrzeby wspólnoty?
Tutaj myślę, że na oba pytania można odpowiedzieć twierdząco. Nad rezygnacją z urzędu Arcybiskupa Osieckiego myślałem już od pewnego czasu – nie tylko w sercu i w modlitwie, lecz także w konsultacji z Ich Ekscelencjami Kardynałami. Urząd Arcybiskupa Osieka ma charakter dwoisty: z jednej strony kapłańska posługa powszechna, z drugiej zarząd nad Patrimonium, z realną unią z Rzeczpospolitą Niebieską. Tempo spraw Kościoła Powszechnego Pollinu domagało się znacznie większej aktywności, której w sobie już nie dostrzegałem.
Jakie emocje towarzyszyły Waszej Eminencji w chwili ogłoszenia rezygnacji?
Na pewno zaduma. Stanie na czele Kościoła, Osieka i Rzeczypospolitej Niebieskiej stało się moją drugą naturą. Przełamanie tego przyzwyczajenia wymagało odwagi, ale świadomość, że Kościół jest sztafetą, dodała mi otuchy.
Jak ocenia Wasza Eminencja atmosferę duchową i wspólnotową towarzyszącą obecnemu konklawe?
Obserwuję je z Osieka, śledząc sytuację na szerokim Pollinie. Dziękuję wszystkim, którzy wspierają kardynałów modlitwą i dobrym słowem – ich zaangażowanie podkreśla jedność i nadzieję naszej wspólnoty.Obserwuję je z Osieka, śledząc sytuację na szerokim Pollinie. Dziękuję wszystkim, którzy wspierają kardynałów modlitwą i dobrym słowem – ich zaangażowanie podkreśla jedność i nadzieję naszej wspólnoty.
Czy przewiduje Wasza Eminencja, że nowy patriarcha będzie kontynuował Waszą wizję Kościoła, czy też wniesie zupełnie nową dynamikę?
Kościół Powszechny Pollinu opiera się na niewzruszalnych fundamentach nauki apostolskiej, dlatego wierzę, że zachowana zostanie ciągłość. Jednocześnie jestem przekonany, że z nowym pontyfikatem ujawni się dynamika, której poszukiwałem, składając rezygnację.
Jakie momenty z Waszego pontyfikatu uważa Wasza Eminencja za najbardziej przełomowe dla Kościoła Powszechnego Pollinu?
Najważniejszą chwilą była Proklamacja 14 stycznia 2023 roku, łącząca Kościoły Osieka, Grodziska i Angemontu. Dzięki temu mogliśmy stworzyć struktury w Edelweiss, Skarlandzie i Winkulii oraz wznowić misje, m.in. w Sanktuarium Matki Bożej Jasielskiej.
Czy istnieją dokumenty, rytuały lub struktury, które Wasza Eminencja uważa za swoje duchowe dziedzictwo?
Choć wydałem wiele bulli i brewe, za najtrwalsze dziedzictwo uważam opracowany Kodeks Kanoniczny. To prosty i przejrzysty dokument, który umożliwia klarowne funkcjonowanie widzialnych struktur Kościoła na Pollinie.
Jakie przesłanie chciałby Wasza Eminencja przekazać przyszłemu Patriarsze jako duchowy testament?
Łagodność i roztropność wobec członków Kościoła oraz tych, którzy nie doświadczyli jeszcze ożywczego źródła wiary. Troska o czystość doktryny zgodnie z Kodeksem Kanonicznym i gorące pragnienie rozszerzania Ewangelii.
Jak postrzega Wasza Eminencja relacje Kościoła Powszechnego Pollinu z Państwem Kościelnym Rotria i nurtem Rotrio-Katolickim?
Stawiałem na porozumienie z kościołami v-chrześcijańskimi. Prowadziliśmy rozmowy o unii z Kościołem Świętym w Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz dialog z Kościołem Rotrii. Uznanie ex-patriarchy Rotrii za biskupa tytularnego pokazało, że mamy gotowość do braterskiego spotkania.
Jak postrzega Wasza Eminencja rolę kobiet w strukturze Kościoła Powszechnego Pollinu?
Choć v-święcenia dla kobiet nie mieszczą się w modelu Pollinu, ich udział w życiu naukowym, duszpasterskim i administracyjnym jest jak najbardziej pożądany. Kobiety od wieków pełniły kluczowe funkcje jako Doktorki Kościoła czy doradczynie, dlatego zachęcam je do dalszego zaangażowania.
Jakie nadzieje i obawy towarzyszą Waszej Eminencji wobec przyszłości Kościoła po wyborze nowego Patriarchy?
Przede wszystkim nadzieja na nową dynamikę. Odczuwałem już zmęczenie, więc lider zdolny sprostać wyzwaniom będzie bezcenny. Nie mam obaw – wierzę, że Boża Opatrzność poprowadzi wspólnotę dalej.
Jakie zmiany są potrzebne, zdaniem Waszej Eminencji, aby wzmocnić organizację i służbę Kościoła Powszechnego Pollinu?
Na jednym z konsystorzów uchwalono podział pracy i stref odpowiedzialności w Kurii Osieckiej. Kluczowe jest, by te postanowienia weszły w życie i stały się żywą praktyką dla pełniących urzędy.
Jakieś słowa na koniec dla czytelników El Reino ?
Wszystkim naszym czytelnikom życzę błogosławionego dnia. Mam nadzieję, że dzięki działaniom mojego następcy na Stolicy Świętej i Państwa v-życie stanie się barwniejsze, szczęśliwsze i pełne przesłania Ewangelii.
