17 Lipca 2025, wieczorem w Der Sitz odbyło się nadzwyczajne przesłuchanie czterech kluczowych uczestników niedawnego kryzysu w Edelweiss. Wszyscy wezwani – Lieselotte Augentrost, Albert Fryderyk de Espada, Joachim Cargalho i Leszek Ebe-Grüner – stawili się na przesłuchanie przed wyznaczoną godziną 21:00. Budynek pozostawał pusty pod rygorem godziny policyjnej, ochraniany przez milczące patrole żołnierzy.
O 21:00 Grüner zasiadł za masywnym stołem w surowo oświetlonej sali i bez ogródek zażądał wyjaśnień, skąd wzięły się rozbieżności między suchymi raportami a przebiegiem operacji „Schwarze Dämmerung” i późniejszych wydarzeń. Jako pierwszy głos zabrał dziedzic Leszek Ebe-Grüner, który przyznał, że wymiana ról między Rządem Tymczasowym a lojalistami pogłębiła chaos, ale jednocześnie apelował o sprawiedliwe potraktowanie zarówno obcokrajowca Augusta de la Sparasana, jak i Kiriańskiej Milicji. Leszek przyznał, że sam zaangażował neutralne siły w celu weryfikacji noty dyplomatycznej Voxlandu, lecz nie przewidział eskalacji konfliktu.
Następnie Joachim Cargalho przekonywał, że jego intencją nigdy nie było przedłużanie władzy tymczasowej, lecz wyłącznie ochrona konstytucyjnego porządku. Przypomniał historyczne zasługi kolejnych rządów tymczasowych i podkreślił, że zawsze postępował zgodnie z kalendarzem rozporządzeń. Jego wystąpienie zwieńczyły słowa o konieczności szacunku wobec wszystkich stron, także wobec Kiriańczyków.
Gdy na salę weszła Lieselotte Augentrost ze łzami w oczach przyznała się do prowokacji dyplomatycznej. Opisała pomysł uruchomienia Akademii Stylu, mającej przygotować młodego następce do władzy, oraz współpracę z władzami Voxlandu, by zagwarantować, że ich zlekceważą przygotowane na wypadek problemów prowokacje. Przyznała, że sytuacja wymknęła się spod kontroli gdy Leszek Grüner zaprosił obce siły wojskowe na teren Kotliny.
Ostatni głos zabrał Komandeur Albert Fryderyk de Espada, który przedstawił chronologię swoich decyzji od rozpoczęcia „Taunzig” do nocnego przewrotu 15 lipca. Tłumaczył, że przerzuty oddziałów i współpraca z Legionem Kirów były ostatnią deską ratunku, gdy struktury wykonawcze rozpadły się wzajemnymi aresztowaniami. De Espada podkreślił, że wszystkie kroki miały zabezpieczyć urząd Oberhauba do czasu jego powrotu.
Oberhaupt Grüner słuchał beznamiętnie, od czasu do czasu notując. O 22:44 przerwał obrady słowami o kontynuacji dopiero rano, pozostawiając wszystkich wezwanych poza salą i samemu zagłębić się w możliwe scenariusze odpowiedzialności: od bezgranicznego zaufania po zdradę.
Na zakończenie warto odnotować reakcję sąsiedniego Królestwa Voxlandu: Jego Królewska Mość Król Voxlandu, jako organ rozpatrujący odwołania od decyzji Regentki, po dogłębnej analizie i konsultacjach odrzucił wniosek o zmianę statusu „persona non grata” dla Herr Cargalho i Frau Augentrost. Korona Voxlandu oświadczyła, że w polityce zagranicznej wymaga się powagi i akceptacji konsekwencji własnych działań, jednocześnie uznając wewnętrzne rozstrzygnięcia Edelweiss za odrębną sprawę. Ponadto Voxland zrezygnował z dalszych postępowań przeciwko obu osobom, a Herr Ebe-Grüner nigdy wobec tej korony żadnych ograniczeń nie doświadczył.
Z niecierplowością oczekujemy na rozwój wydarzeń.
