Do El Reino dobiegła dziś informacja o dekrecie Pana w Księstwie Ankony, Stanisława Wieniawy, który de facto wyjmuje spod prawa wyznawców Kościoła Chrześcijańskiego Patriarchatu Walencji. Choć dokument mówi o „zakazie kultu”, brutalność przewidzianych kar oraz zapisy o konfiskacie mienia budzą pewne skojarzenia. Czy w sercu rzymskiej tradycji, jaką jest Rotria, zaczyna się czas stosów?
Prawo Bata i Milicji
Dekret II/2026 to uderzenie, jakiego dawno nie widzieliśmy w mikroświecie. Wprowadzenie kary 20 i 40 batów za modlitwę – i to wymierzanych bez procesu, na „gorącym uczynku” przez Milicję Obywatelską – cofa nas do mrocznych wieków zamordyzmu. W przypadku tej hierarchii nie bardzo to dziwi, takie ostre zabawy cieszą się niezwykłą poularnością w jego saunarium.
Jednak najbardziej niepokojący jest punkt VII dekretu:
„Konfiskacie podlegają przedmioty użyte do popełnienia przestępstwa.”
Co trafi na stos?
W kontekście religijnym „przedmiotami użytymi do popełnienia przestępstwa” są Biblie, różańce, krzyże i naczynia liturgiczne. Skoro a milicja ma prawo do natychmiastowej egzekucji prawa, można przypuszczać, że skonfiskowane mienie nie trafi do magazynów, lecz zostanie „zutylizowane” jako narzędzie wrogiego związku wyznaniowego.
Czy w San Stanislao płoną już ogniska, do których wrzucane są Pisma Święte? Jeśli milicjant ma prawo uderzyć batem na miejscu, czy zawaha się przed rzuceniem krzyża w błoto lub ogień?
Dla postronnego obserwatora płynie stąd mroczny wniosek: w dzisiejszej Ankonie bezpieczniej jest nie posiadać Biblii, symbolów wiary chrześcijańskiej czy książek teologicznych.
