Jej Arcychrześcijańska Mość Eleonora I wydała krótkie oświadczenie korony dotyczące według niej niepokojących wydarzeń, „które mogą stanowić zagrożenie dla ładu i porządku panującego w naszym Państwie„. Prowodyrem tych wydarzeń ma być Wschodnia Republika Estelli.
Władze Wschodniej Republiki Estelli zostały przez Królową Eleonorę nazwane inspiratorami buntu ponieważ w imieniu Konstytucji Republiki stanęły w obronie swych przekonań, które chcą chronić. Władze, które „pod płaszczem protestanckiej walki o wolność religijną działają na szkodę Imperium będą uznani za zdrajców”, a także grożenie interwencją Inkwizycji i próby wyrzucenia Wschodniej Republiki Estelli z Imperium daje podstawy do stwierdzenia, że upał zaszkodził Jej Królewskiej Mości Eleonorze.
Jeśli Estella oraz jej władze nie będą respektowały postanowień władz Imperium Skarlandu, dołożymy wszelkich starań by ostatecznie rozwiązać kwestię Estelli i jej rebelianckich zapędów.
Władze Wschodniej Republiki Estelli nie muszą respektować wszystkich praw uchwalanych przez Imperium gwarantuje to Traktat Pokojowy i Stowarzyszenia jakie Skarland zawarł z Republiką oraz Konstytucja Polityczna Wschodniej Republiki Estelli – która zastrzega, że prawo Imperium aby w pełni obowiązywać musi być z ustawą zasadniczą Republiki zgodne. Wschodnia Republika Estelli także zapędów rebelianckich niema – wszystkie podejmowane przez Republikę działania pozostają jawne.
Tak jak oddziela się chorą kończynę toczoną gangrenom od zdrowego ciała. Nie zezwolimy by prywatne ambicje prowadziły do rozbicia jedności Imperium Skarlandzkiego.
Piękne stwierdzenie. Gdy Jej Arcychrześcijańska Mość Eleonora przez dłuższy czas nie była aktywna, a przez brak władzy królewskiej sypało się Imperium można było o takim rozwiązaniu pomyśleć.
